Ach, eigenlijk begint mijn zoeken wat nonchalant. Eerst wat Internetsurfen, later bij een autobedrijf naar binnen rijden met de scoot.
Dat laatste gaf de doorslag om nu mijn tanden te zetten in het vinden van de elektrische auto.
De eerste autozaak
Op een droge, zonnige dag voelde ik voldoende energie om een autoverkoopbedrijf binnen te gaan. De scoot de auto getrokken en de zaak binnengereden. Enigszins meewarig werd ik door een groepje verveeld uitziende verkopers aangestaard. Niemand leek moeite te willen doen om aandacht te besteden. Op mijn vraag “Wie van de dames en heren?” deed een in (net niet) Italiaanse snit getooide snelle jongen een stapje naar voren en vroeg met enigszins lokaal accent “Zeg het maar …”
“Heeft u een elektrische auto voor me? Zo ja, maak hem maar klaar, want dan is die verkocht en neem ik haar mee.”
Het groepje verspreidde zich snel en loste op in het niets.
“Welk merk?” was de tegenvraag.
“N’importe quoi” was mijn antwoord. Dat gaf een fronsende reactie van onbegrip. “…dat doet er niet toe, als het maar een totaal elektrische bolide is.” Gaf ik aan. Licht sloffend verdween de snelle verkoper. Het meisje achter de balie zei glimlachend “Ik kon het wel verstaan hoor …” waarop zich een gezellig gesprekje ontwikkelde, ze bleek een studente.
Na een minuut of vijf dwarrelde de verkoper terug. “Porsche heeft niets en Audi komt pas volgend jaar met een heebride. U kan even navragen bij VW. Die gang en aan het eind is de showroom.” En de snelle jonge loste ook op in de achtergrond. De baliestudente glimlachte vriendelijk.
Zoemend bracht de scoot me naar de volgende afdeling voor het volk. Opnieuw een baliemedewerkster die in een telefoon sprak. Nu snap ik de militaire term lultalie, wat een gekakel. Na een paar minuten was zij bereid mijn vraag aan te horen, de telefoon als statussymbool nog aan haar oor. Met een “… momentje, ik zal even iemand bellen…” Verdween zij achter een scherm van de te hoge balie.
Het is aardig om in een rolstoel of scoot te zitten. Mensen zien je niet, kijken je meewarig aan of zijn overdreven vriendelijk hulpvaardig. Als een normaal mens wordt je zeker niet behandeld als je landingsgestel weigert.
Opnieuw een man met pak in wat eenvoudigere, slobberige snit. Ouder en doorleefd geworden door het aanprijzen en verkopen van heilige koeien. Nee, hij wist niet dat Volkswagen een elektrische auto zou hebben, maar ging het bij de importeur navragen. Naam, adres en e-mail werden genoteerd. Nu na een week heb ik niets vernomen.
Zonder verwachting schap ik VW, Audi en Porsche van mijn lijstje potentiële elektrische, innovatieve of klantvriendelijke merken.
